Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/732 K.2017/94

Hırsızlık suçundan sanık ...’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 522 ve 59. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası, sanık Hilmi Akın’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son ve 522. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/1997 tarihli ve 1996/210 esas, 1997/593 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/03/1998 tarihli ve 1998/1880-2099 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde uyarlama yapılması yönündeki Cumhuriyet Başsavcılığı talebi üzerine,

22/05/1997 tarihli ve 1996/210 esas, 1997/593 sayılı kararın aynen infazına ilişkin, aynı Mahkemenin 29/04/2016 tarihli ve 1996/210 esas, 1997/593 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 07/12/2016 gün ve KYB-2016/ 10761 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/12/2016 gün ve KYB/2016/398975 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 13/01/2017 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre; uyarlama yargılaması yapılırken infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 ve 142. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanığın diğer sanıklarla birlikte eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek geceleyin duvarı delmek suretiyle içeri girip ev eşyalarını alma şeklinde gerçekleştirilen eylemde, hırsızlık suçunun yanı sıra, 5237 sayılı Kanun’un 39/1. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 116/2 ve 119/1-c maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının bozulması ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarının da oluşacağı, bu durumda bile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanıkların lehine olacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulu'nun 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararı ile hırsızlık suçlarına ilişkin dosyaların, Dairemiz tarafından konu bakımından görevli diğer dairelere devredildiği,

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararında "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önce gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." şeklinde düzenlemeye yer verildiği görülmüştür.

Hal böyle olunca;

Konunun hırsızlık suçu olması nedeniyle dosya daha önce Dairemiz tarafından incelenmiş ise de, 2015/8 sayılı işbölümü kararına göre, hırsızlık suçlarına ilişkin dosyaların, dairemiz tarafından konu bakımından görevli diğer dairelere devredilmiş olması ve bu kararı destekleyici nitelikteki 2016/1 sayılı işbölümü kararına göre bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların,