KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2018/1129 E., 2020/1052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm re'sen temyize tabi olup, nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hükümlünün son oturumda hazır bulunmasına rağmen, kısa kararda yasa yolunun açıklanması sırasında maddi hata sonucu hükmün sanığın hem yüzüne karşı hem de yokluğunda verildiğinin belirtilmesi; yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;
1- Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü hükümlünün suç arkadaşları ... ile ...'nün mağduru da araçlarına alarak ...'den ...'a doğru yola çıktıkları, yolda mağdurla para karşılığı cinsel ilişkiye girdikleri,...'a vardıklarında ...'in mağdur ile ...'nün yanından aracını tamir ettirmek bahanesiyle ayrıldığı, sonrasında hükümlü ... ve arkadaşı ...ile buluştukları ve mağdurun altınlarını almak için plan yaptıkları, yapılan plan doğrultusunda ...'in tekrar mağdur ve ...'nün yanına dönerek ...'e dönmek amacıyla araca bindikleri, bir süre gittikten sonra aracın arıza yaptığını söyleyerek aracı durdurduğu,
bu sırada hükümlü ... ve ...'in saklandıkları yerden ellerinde tabancayla çıkarak plan gereği tabancayı ...'in başına dayadıkları ve araca binerek aracı ... istikametine geri döndürdükleri, aracın içerisinde mağdurun 4 adet kulplu çeyrek altınını ve iki adet yüzüğünü zorla aldıkları ve ...yakınlarında araçtan inerek uzaklaştıkları olayda;
hükümlünün eylemi nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında lehe yasa değerlendirmesinde 765 sayılı TCK’nin 499. maddesinin 1.fıkrasının son cümlesi, 522, 59/2. maddeleri karşısında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h, 62 ve 109/2-3-a-b maddeleri ile ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre hükümlü lehine olan sonuç cezanın denetime olanak sağlayacak şekilde belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/1129, K. 2020/1052, 4 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama