Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/1240 K.2020/1149

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik yağmaya kalkışma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında yağma suçu yönünden 765 sayılı Yasanın TCK 499, 61. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin aynı suça uyan 149/1-c, d, 35 ve TCK’nin 109/2-3-(b, f) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu anılan 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu dikkate alındığında.

04.12.2000 günlü iddianame ile açılan kamu davası nedeniyle sanıkların 05.12.2001 günlü duruşmada sorgularının yapıldığı, 24.09.2003 tarihli duruşmada ise sanık ... hakkında tutuklama kararı verildiği, 5237 sayılı TCK’nin 67/2-b maddesi gereğince sanık ... hakkında verilen tutuklama kararının zamanaşımını kesen en son işlem olduğunun anlaşılması karşısında; tutuklama kararının verildiği 24.09.2003 tarihinden, 23.06.2016 günlü karar tarihine kadar 5237 sayılı Kanunun 66/1-(d), 67/2-(b) maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı ise de.

24.09.2003 tarihinden, temyiz davasının incelenme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nin 66/1-(d) maddesinde öngörülen olağan zamanaşımı sürenin geçmiş olduğunun anlaşılması,