KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2018/1699 E., 2020/2864 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma, hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2017/144-93 sayılı; mağdur ...’a karşı yağma ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet kararına karşı, sanıklar ... ve ... savunmanlarının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 29/12/2017 tarihli ve 2017/1720-1867 sayılı kararı ile "İstinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE" karar verildiği, sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;
I-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;
Sanıklar hakkında hakaret suçu yönünden verilen karar, 5271 sayılı CMK'nin 286/2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... savunmanı ile sanık ... ve savunmanının bu yöndeki vaki isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde ise;
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimleri karar başlığında gösterilmeyerek CMK'nin 232. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması kanuna aykırı ise de, bu hususun yerinde eklenerek giderilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/1699, K. 2020/2864, 21 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama