KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2018/1975 E., 2020/2707 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, tehdit, hakaret, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet, Beraat
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-06.06.2016 günlü kararın açıklandığı oturumda sanık ... ve savunmanının yokluğunda karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen yağma suçu için öngörülen cezanın alt sınırına göre, hükmün açıklandığı oturumda 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddeleri uyarınca sanık savunmanı hazır bulundurulmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen savunmasında; araç vermesi sebebiyle yakınan ...'den alacaklı olduğunu bildirip, yakınanın borçlu olduğuna dair senet fotokopilerinin dosyaya sunulması ve savunmayı destekler mahiyetteki tanıklar......ın beyanları karşısında; eylemin yağmada “Daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin yeterince ve denetime olanak verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ...'ın sanık ... ile birlikte silah göstermek suretiyle yakınanları tehdit ettiği anlaşıldığı halde mahkumiyet yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
4-Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Yasanın 125/1. ve 151/1. maddesindeki hakaret ve mala zarar verme suçlarının, 5271 sayılı CMK’un 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
5-15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/1975, K. 2020/2707, 14 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama