Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/1987 K.2020/2393

Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/25 Esas, 2017/168 Karar sayılı kararı ile yağma ve iftira suçlarından verilen mahkûmiyet kararına karşı, sanık ... ve savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19.01.2018 gün ve 2017/1975 Esas, 2018/96 Karar sayılı "Düzeltilerek esastan red" kararına karşı, sanık ... ve savunmanı tarafından usûlüne uygun olarak temyiz davası açıldığı, iftira suçuna yönelik olarak açılan temyiz davasının hükmün kesin nitelikte olması gerekçesiyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23.02.2018 tarihli ek kararıyla reddedilmesi üzerine, sanık ...’ın süresi içinde bu ek karara karşı da temyiz davası açtığı anlaşılmakla;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19/01/2018 gün, 2017/1975 Esas, 2018/96 Karar sayılı "Düzeltilerek esastan red kararı” ve “Temyiz isteminin reddine dair 23.02.2018 günlü ek kararına” karşı usûlüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK’nin 288. ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü; 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün usûl ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen karar ile sanık ...’ın temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından,