Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/2277 K.2020/5512

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentleri ile uygulama yapıldığının anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususlar gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmaması, karşı temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak, TCK’nun 168.maddesinin aynı Yasanın 31.maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili görülmediğinden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,