Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/2513 K.2018/7352

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/331 Esas, 2017/457 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen 28/03/2018 gün, 2018/494 Esas, 2018/465 Karar sayılı "Esastan red" hükmünün yağma suçu bakımından temyizi kabil olmak üzere; kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçu bakımından kesin olarak verildiği, karara karşı sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından kurulan hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca hükmün kesin ve temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla; sanık savunmanının anılan suçla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi gereğince reddi ile sanık ... savunmanının yağma suçuna ilişkin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

14/08/2016 günü gündüz saat 09.30 sıralarında, işten çıkarılan sanığın, arkadaşı olan yakınan ...’ın çalıştığı inşaat şantiyesine geldiği, yakınana bir konu hakkında konuşacağını söyleyerek araca bindirip, Altındağ'da bulunan bir parka götürdüğü, parkta konuştukları esnada sanığın yanındaki bıçağı çıkarıp tahta masaya saplayıp, geri çektiği ve bu arada yakınana bu bıçakla birini yaraladığını söyleyip para istediği, yakınanın para olmadığını söylemesi üzerine araca bindiklerinde sanığın elindeki bıçağı torpidoya koyması için verdiği, mağdurun da istenileni yerine getirdiği,

sanığın bu kere ‘Bıçak üzerinde parmak izin kaldı, bu suç aleti’ dediği ve aracı ıssız bir alana doğru yönlendirdiği, yakınanın sanığı durması için uyardığı, sanığın aracı durdurmadığı gibi hızını artırması üzerine, mağdurun aracın kapısını açıp, aşağı atlamaya yöneldiğini, yaralanmasını öngörmesine karşın sanığın yola devam ettiği, mağdurun araçtan yere düştüğü, kovalama sonucunda tekrar para istenen, direnci kırılıp, korkan yakınanın 200 TL parayı sanığa verdiği olayda; sanığın eyleminin TCK’nin 148.maddesi kapsamında kaldığı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,