Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/267 K.2018/2523

İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/181 Esas ve 2017/270 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanınca, CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 30.11.2017 gün, 2017/1657 Esas ve 2017/1623 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı, sanık ... ve savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

1-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nın 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2017/1657 Esas ve 2017/1623 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan 24.01.2017 tarihli hükmün sanık aleyhine istinaf konusu edilmediği, yapılan istinaf incelemesi üzerine sanık hakkında her iki mağdura yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulmuş olmasına rağmen,TCK’nun 58. maddesinin her iki hükümde belirtilmemiş olması gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma sonrası 05.10.2017 tarihli hükümde her iki mağdura yönelik eylem nedeniyle TCK’nun 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca mağdur ...’a yönelik kurulan hükümde, tekerrür hükümleri yönüyle sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi,