Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/2995 K.2020/4533

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2010 gün ve 2010/162 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkına mağdur ...’a karşı nitelikli yağma suçundan Karabük Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yürütülen yargılama sonucunda 26.05.2011 gün, 2010/233 esas, 2011/89 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c-h, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası verildiği, açılan temyiz davası üzerine Dairemizin 10.11.2015 gün, 2013/13959 esas, 2015/44702 sayılı kararı ile hükmün onandığı,

hükmün bu şekilde kesinleşmesinden sonra sanığın bulunduğu cezaevi aracılığı ile gönderdiği dilekçelerde “Bu suçu kardeşi ... işlediğini, o tarihte kardeşinin yaşı tutmadığı için kolluk güçlerine kendisinin ismini verdiğini ve bu davanın kardeşi yerine şahsına açıldığını” belirtmesi üzerine Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2017 günlü kararı ile yargılanmanın yenilenmesine karar verildiği, yapılan yargılama sonucunda ise 06.03.2018 tarihli karar ile sanık ... hakkında 26.05.2011 tarih ve 2010/233 esas, 2011/89 sayılı kararın yapılan duruşma sonucunda iptaline ve sanık ...’ın beraatine hükmedildiği,

bu hükme karşı sanık savunmanı tarafından kanun yoluna başvurulduğunun anlaşılması karşısında;

"5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 maddesi) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde