Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/3034 K.2018/7556

Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/02/2018 gün, 2017/220 Esas ve 2018/29 sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma; sanık ... hakkında ise kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar ve müdafileri tarafından CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19/03/2018 gün, 2018/853 Esas ve 2018/493 sayılı “Esastan Red” kararına karşı, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...’in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, kamu malına zarar verme suçundan kurulan istinaf hükmünün kesin olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a-b ve 298/1. maddeleri uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükümde, usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca reddiyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 19/03/2018 gün, 2018/853 Esas ve 2018/493 sayılı “Esastan Red” hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Nevşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/526-2012/23 sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının nitelikli tehdit suçundan hükmedilen 2 yıl hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Nevşehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/526-2012/23 sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki nitelikli tehdit suçuna ilişkin hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,