Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/3070 K.2020/1251

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkındaki 25/03/1999 tarihli kesinleşmiş ilk hüküm 20 yıl ağır hapis olup, bu hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararları kazanılmış hak oluşturmayacağından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyarlama yargılamasının amacı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddelerinde yer alan düzenlemeler gereğince, sanık hakkında, suç tarihinde yürürlükte olan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun düzenlemelerinin ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe olan yasanın saptanması ve uygulanmasıdır.

Şartla tahliyenin geri alınması ve infaz edilecek ceza miktarının belirlenmesi ise ayrı bir müessese olup, bu hususun uyarlama yargılaması sonucunda hükmedilen cezanın kesinleşmesinden sonra değerlendirilmesi gerekirken, uyarlama yargılamasında kurulan hüküm içerisinde ayrı bir başlık açılarak, aynı zamanda Cumhuriyet Savcısının yetkisini de kısıtlar biçimde “Geri kalan 8 yıl 6 ay 17 günlük sürenin infazda doğrudan çektirilmesine” karar verilmiş olması,