Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/3155 K.2021/540

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; müştekinin, sanığın annesi ... adına başlatmış olduğu icra takip dosyasının işlemsiz kalmasına, asıl olarak kendisinin alacaklı olduğuna dayanak gösterdiği söz konusu protokol ve taraflar arasında düzenlenmiş yazılı bir vekalet sözleşmesi var ise bu sözleşmenin; taraflardan ya da ibraz edilmiş ise icra takip dosyasından getirtilerek, denetime olanak verecek şekilde onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınmasından sonra; öncelikle sanığın gerçekten hukuken korunan bir alacağının bulunup bulunmadığı, var ise alacak miktarının ne kadar olduğu,

tahsil edilmek istenen miktarın belirlenen alacağa denk olup olmadığı saptandıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuken korunan bir alacağının bulunması halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması;