KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2018/3571 E., 2020/2466 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hüküm fıkrasında, sanığa 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen adli para cezası miktarının 400 TL yerine 500 TL olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ... hakkında, Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2011 gün ve 2010/45 Esas, 2011/48 Karar sayılı önceki hükmüne yönelik olarak aleyhe temyiz söz konusu olmadığı halde, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunmadan fazla cezaya hükmolunması ve bozma öncesi kararda TCK'nin 58. maddesi ile ilgili bir uygulamaya yer verilmediği dikkate alındığında; bozma sonrası kurulan hükümde sanık aleyhine TCK'nin 58. maddesi uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına, “5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralı uyarınca; sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 6 ay olarak belirlenen sonuç cezanın, 1 yıl 8 ay hapis cezasına indirilmesine,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/3571, K. 2020/2466, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama