KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2018/3831 E., 2019/1209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, kurulan örgüte yardım etme
- Hüküm
- Temyiz talebinin reddine
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 07/11/2018 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.10.2010 gün, 2010/270 Esas nolu iddianamesi ile sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçundan açılan kamu davası ile ilgili yargılamayı yürüten, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2011 gün, 2010/383 Esas, 2011/346 sayılı kararı ile; sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık Seyfettin Karahan’ın temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2013 gün 2012/19105 Esas, 2013/14758 Karar sayılı ilamıyla sanık lehine bozulduğu,
Bozma sonrası Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21/01/2014 gün, 2013/279 Esas, 2014/9 sayılı kararıyla sanık hakkında, örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilip infaz işlemlerine başlanılması üzerine karardan haberdar olan sanık savunmanı Av. ... tarafından 25/11/2015 tarihli dilekçesi ile “İnfazın durdurulması” talepli temyiz dilekçesi sunulduğu, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 gün, 2013/279 Esas, 2014/327 sayılı ek kararıyla sanık savunmanının temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği, sanık savunmanının bu kez “temyiz talebinin reddine” ilişkin ek kararı süresinde temyiz ettiği,
Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce yapılan ilk yargılamada; sanık ...’ın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 27.01.2011 tarihinde talimatla alınan savunmasında “Dedeli köyü Merkez/...” olarak bildirdiği adresine usulünce bir tebligat işlemi yapılmadığı, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın beyanı alınmayıp Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2014 gün 2013/279 Esas, 2014/9 sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın sanığın mernis adresine çıkartılıp Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca usulsüz olarak tebliğ edilerek sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleştirildiği anlaşılmakla;
Sanık savunmanı Av. ...’ın öğrenme üzerine yaptığı temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.11.2015 gün, 2013/279 Esas, 2014/327 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde:
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/3831, K. 2019/1209, 27 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama