Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/3885 K.2019/151

Yağma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin FETHİYE Ağır Ceza Mahkemesince (... (Kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesi) verilen 12/07/2012 tarihli hükmün sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.11.2017 gün ve 2017/2280 Esas, 2017/4188 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddi yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2018 gün ve KD-2018/40280 sayılı itiraz yazısı ile Ceza Genel Kuruluna itirazda bulunulmasından sonra, Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 11/10/2018 gün, 2018/6-373 Esas ve 2018/426 sayılı kararı ile; Dairemizin 06.11.2017 gün ve 2017/2280 Esas, 2017/4188 Karar sayılı ilamının sanık ... yönünden kaldırılarak temyiz incelemesinin yapılması için dosya Dairemize gönderilmekle gereği görüşülüp düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülen İTİRAZININ KABULÜ ile Dairemizin 06.11.2017 gün ve 2017/2280 Esas, 2017/4188 sayılı ilamından sanık ... hakkındaki temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA,

2-) Dairemizin 06.11.2017 gün ve 2017/2280 Esas, 2017/4188 Karar sayılı ilamının diğer yönlerinin korunmasına,

3-) Yerel mahkemece sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yeniden incelenmesinde;

Yağma suçunun gündüz vakti, işyerinde, birden fazla kişi ile birlikte, örgüt kapsamında, örgüte yarar sağlamak amacıyla işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (f) ve (g) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.