Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/700 K.2020/2138

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü gece saat:23.00 sıralarında, katılanlar ..., .... ve ... çalışmış oldukları bardan çıkıp evlerine gitmek için daha önceden tanıdıkları taksicilik yapan diğer sanık ....'ın yönetimindeki araç ile yola çıktıkları, ancak sanık ...., katılanları evleri yerine trafik pistinin bulunduğu ıssız bir alana götürdüğü,

burada bekleyen sanık ... ve diğer sanıklar .... ve ....'un katılanları dövdükleri, katılanlar .... ve .... bir fırsatını bulup kaçtıkları, ancak sanıkların, araç içerisinde kalan ....'in boynundaki kolyesini ve çantasında bulunun 500,00 YTL parasını zorla aldıkları ve katılan ...'i olay yerinde bırakarak kaçtıkları, Dairemizin 14.09.2011 tarihli bozma kararından sonra sanık ....'ın katılanın zararını giderdiğinin anlaşılması karşısında, katılan ...'nın boynundaki kolyesinin ve çantasında bulunun 500,00 YTL parasının zorla alındığı anda yağma suçunun tamamlandığı dikkate alınarak,

sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 499/1-2 cümlesi, 59. maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nin aynı suça uyan 149/1-c-h, 168/3-2.cümle, 62, 53, 109/2-3,b, 53. (her üç mağdura yönelik ayrı ayrı) maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak, her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması ve 765 sayılı TCK'nin 522. maddesinin son fıkrası gereğince, sanığın yağma suçu işledikleri anlaşıldığından, maddenin 1.fıkrasında öngörülen indirim hükümlerinden yararlanamayacaklarının gözetilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması kanuna aykırı isede;

denetim sırasında yapılan incelemede anılan aykırılıklar giderilse bile şu anda tayin edilen cezadan daha az cezaya hükmedilmesinin mümkün olmayıp sonuç cezaya etkili olmadığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCY'nin lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, 5237 sayılı TCY'nin 53. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,