Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/734 K.2020/1310

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 09.09.2015 günü gece saat 22.20 sularında, sanıklar ... ve ...’in ... içerisinde yürüdüğü sırada karşılaştıkları mağdur ...’e bıçak gösterip ‘cep telefonunu, kulaklığını, cüzdanını ve kol saatini’ istemeleri üzerine, mağdurun korkarak cep telefonunu, saatini ve cebinde bulunan 10 TL parasını sanıklara verdiği, mağdurun olay yerinden uzaklaştığı sırada cep telefonunun şifresini istemek için tekrar yanlarına çağırıp, olaydan kimseye bahsetmemesini talep edip, mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp edip, parkın çıkış kapısına yöneldikleri,

... isimli bir görevlinin kavga anonsunu alan tanık ...’ın parkın içerisine doğru yürüdüğü, verilen eşgale uyan iki kişi görünce onlara ‘ne oldu’ diye sorduğunu, onların da ‘biz bir kişiyle kavga ettik, o arkadaş yanımızdan kaçtı, cep telefonunu yere düşürmüş, biz de sizin yanınıza geliyorduk, cep telefonunu teslim edecektik’ şeklinde konuşup, cep telefonunu verdiklerini, durumu güvenlik amirine bildirdiğini şeklinde açıklaması ile birlikte dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde;

sanıkların ellerinde tuttukları suça konu telefonu, karşılaştıkları ilk şahsa teslimi sırasında yansıttıkları irade dikkate alındığında, olayda bir kısmi iadenin bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla; kısmi iade nedeniyle yakınana, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği hususu sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nin 168/3-4. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,