Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/879 K.2020/2836

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik eylemi ile ilgili olarak Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 gün ve 2014/134 esas, 2014/230 sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK’nin 148/1, 35/2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının, 5395 sayılı ÇKK’nin 23. uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve üç yıl denetim süresinin belirlendiği, bu kararın ise 03.05.2014 tarihinde kesinleştiği,

Sanık hakkında Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/12/2015 gün ve 2015/578 esas, 2015/1175 sayılı kararı ile.

13.03.2015 tarihinde işlediği hakaret suçundan 5237 sayılı TCK’nin 125/1, 125/3-a, 29/1, 31/3, 62, 52/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek mahkemesine ihbarda bulunulduğu, yapılan ihbar üzerine sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği kabul edilerek geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği, ancak sanığa yüklenen ihbara konu 5237 sayılı TCK’nin 125/1, 125/3-a, 29/1, 31/3, 62, 52/2. maddelerindeki hakaret suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK'nin 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek uzlaşma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekli ise de; adli sicil ve uyap kayıtlarının incelenmesinde, denetim süresi içerisinde sanık hakkında İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20/08/2014 gün ve 2014/119 esas, 2014/134 sayılı kararı ile 01/06/2014 tarihinde işlediği yağma suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 02.02.2015 tarihinde kesinleşen ihbara konu suçunun olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında mağdurun kimlik bilgilerinin yazılmaması mahâllinde eklenmesi olanaklı yazım hatası kabul edilip, kayden 05.01.1999 doğumlu sanığın 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden esaslı işlemlerin yapıldığı 09.06.2016 tarihli oturumunun, kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdura yönelik yağmaya kalkışma eyleminin iş yeri niteliğindeki alışveriş merkezinde meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (d) bendi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından ve bu yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde sanığın yararlandırılmasını sağlamak, daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açmış olacağından, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilme olanağı bulunmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.