Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/884 K.2020/2513

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Mağdurun 22.02.2003 tarihli kolluk beyanında özetle; olay günü gece saat 23.00 sıralarında Sutaşı Beldesinde bulunan nişanlısını görmeye gittiğini, yaya olarak evine döndüğü sırada arkadan gelen bir araç içerisinden 2-3 el ateş edildiğini ve aracın Samandağ istikametine doğru kaçtığını, kendisine ateş edenleri görmediğini, gece olmasından ve ortamın karanlık olmasından dolayı aracın cinsini göremediğini ve plakasını alamadığını, kimseyle bir husumeti bulunmadığını beyan ettiği,

04.04.2003 tarihli kolluk ve 14.01.2004 tarihli Cumhuriyet Savcılığı beyanlarında ise, olay günü gece saat 23.00 sıralarında sanıklar ... ve ... ile tanımadığı iki şahsın evinin önüne gelerek, sanık ...'in kendisini cep telefonundan arayıp dışarı çağırdığını, çıktığında beyaz Şahin marka bir aracın içerisinde sanıkları gördüğünü, yanlarına gidip kendisini neden çağırdıklarını sorduğunda, aracın arkasından inen bir şahsın kendisine tabanca doğrultarak zorla araca bindirdiklerini, Samandağ Stadı'nın yanında bulunan bir kulübenin yanına getirdiklerini, burada sanık ...'in kendisinden para istediğini,

"Para yok" demesi üzerine sanık ...'in elinde bulunan otomatik tüfekle kendisine ateş ettiğini, sanık ...'in de üzerinde bulunan 150 Dolar, 250 Riyal ve 140 TL parayı zorla aldığını, parayı aldıktan sonra olayı kimseye anlatmaması konusunda kendisini tehdit ettiklerini, kendisine ve ailesine zarar vermelerinden korktuğu için ilk ifadesinde sanıkların isimlerini vermediğini beyan ettiği,

03.12.2009 tarihli duruşma beyanında ise, olay gecesi evinin önünden iki şahsın kendisini alarak deniz kenarına götürdüklerini, silahla yaralayıp, parasını aldıklarını, havanın karanlık olmasından dolayı yüzlerini göremediğini, bu şahısların sanıklar olup olmadığını bilmediğini, ilk başta mahalledeki arkadaşlarının dedikodusu üzerine sanıklardan şikayetçi olduğunu ifade ettiği,

Mağdurun nişanlısı olan tanık ...'in 14.01.2004 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki beyanında; olay günü görse tanıyabileceği iki şahsın gün içerisinde üç kez evlerine gelerek nişanlısının cep telefonu numarasını istediklerini, kendisinin de verdiğini ve şahsıların gittiklerini beyan ettiği, tanığın 08.05.2007 tarihli teşhis işleminde, beş şahıs arasından kendisine gösterilen sanık ...'yu teşhis edemediği olayda,

Hiçbir aşamada suçlamaları kabul etmeyen sanıkların atılı suçu işlediğine dair mağdurun aşamalarda değişen ve kendi içinde çelişen soyut beyanları dışında yeterli, kesin, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanık ...'dan alınmasına hükmedilmesi,