Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/961 K.2020/3280

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

26/11/2015 tarih ve 2015/232 sayılı olan iddianame ve içeriğinin gerekçeli kararın iddia kısmında farklı bir içeriği olan 15.07.2015 tarih ve 2015/2393 sayılı iddianame olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

I- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü yakınanın sevk ve idaresindeki ... plakalı motorsikletle seyir ettiği sırada, sanığın kullandığı ... plakalı kiralık araç ile çarpıştığı, bunun üzerine sanığın kullandığı araçtan sanık ve kimliği tespit edilemeyen şüphelinin indikleri ve yakınanın üzerine yürümeleri üzerine yakınanın korkup panikleyerek motorsikleti ile kaçmaya başladığı ancak sanığın yakınanı aracıyla takip edip önünü kestiği, sanığın yakınana bıçak gösterip "Arabaya bin bıçaklarım" dediği, yakınanı zorla araca bindirip araç içerisinde yakınana vurarak darp edip araçta meydana gelen hasar bedeli olarak 5.000 TL para istediği,

daha sonra diğer şüpheli ile birlikte yakınanı tenha bir yere götürüp araçtan indirerek yakınanı darp etmeye devam etmeleri üzerine korkan yakınanın, bankamatikten 200 TL para çekerek sanığa verdiği, sanığın da 10 TL parayı müştekiye "Yemek yersin" diyerek geri verip "Haftaya 1.000 TL ayarla" diyerek ayrıldığı olayda; yakınanın yaralanmasının alınan doktor raporu ile sabit olduğu, 16.03.2015 tarihli "Görgü ve Tespit Tutanağı" başlıklı belgeye göre araçta meydana gelen hasarların tespitinin yapıldığı,

maddi hasarlı trafik kazası ile ilgili taraflar arasında ve/veya resmi düzenlenen herhangi bir trafik tespit tutanağı dosyada izlenemediği ancak kaza sonrası sanığın aracına ait bazı resimlere yer verildiğinin anlaşılması karşısında;

... plakalı motorsiklet ve ... plakalı aracın karıştığı kazaya ilişkin olarak herhangi bir trafik kaza tespit tutanağı tutulup tutulmadığı, resen araştırılıp, saptanması halinde getirtilerek incelenip; aykırı durumda sanığın ve yakınanın karıştığı maddi hasarlı trafik kazasında sanığa ait araçta oluşan maddi hasarı onarım bedeli saptanıp, sanık ve diğer şüphelinin olay sonrası talep ettikleri meblağ ile örtüşüp örtüşmediği belirlendikten sonra sonucuna göre, sanığın eyleminin yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığı da tartışılmak suretiyle, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

b- Sanık ...'ın, yakınan ...'ten aldığı 200 TL paranın 10 TL'sini “Yemek yersin” diyerek yakınana iade ettiğinin anlaşılması karşısında; yakınana, soruşturma evresindeki kısmi iade nedeniyle sanık hakkında bu suçtan TCK'nin 168/1. maddesinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorularak 5237 sayılı TCK'nin 168/1-3. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,