Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1047 K.2019/4355

Hükümlüler ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; hükümlüler ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin (Kapatılan) Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 01.12.2006 gün ve 2001/286 Esas, 2003/44 Ek Karar sayılı hükmü hükümlüler savunmanlarının temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2010 gün ve 2007/15725 Esas, 2010/4019 Karar sayılı ilamı uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 27/03/2019 gün, KD-2019/20538 sayılı yazısında;

“İtiraza konu olan uyuşmazlık, mahkemece verilen 01/12/2006 tarihli ikinci uyarlama kararının hukuki değeri haiz olup olmadığı ve bağlı olarak dosya üzerinden verilen 13/06/2005 tarihli ilk uyarlama kararının hükümlüler hakkında kazanılmış hak teşkil edip etmediğine ilişkindir.

Dosyanın yapılan incelemesinde, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2005 gün ve 2002/1/514 ilamat sayılı yazısı ile uyarlama talebinde bulunulması üzerine, Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin duruşma açılmaksızın evrak üzerinden uyarlama talebi kabul edilerek, 13/06/2005 tarihli karar ile TCK'nin 149, 150 ve 62. maddeleri gereğince, sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2 ay hapis ve TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

sanık ...'ın ise 5237 sayılı TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara karşı hükümlü ... tarafından yapılan itiraz, Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2005 gün ve 2005/817 Müt. sayılı kararıyla reddedilip hükmün kesinleştiği, sonrasında mahkemece mükerrer olarak 5237 sayılı TCK'nin yürürlüğe girmesi nedeniyle dosyanın re'sen ele alınarak bu kere duruşma açılmak suretiyle, 01/12/2006 gün ve 2001/286 Esas - 2003/44 Ek Karar sayılı kararıyla uyarlama talebi kabul edilip,

sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c, 62. maddeleri gereğince dört kez 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık ...'ın ise 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c, 62. maddeleri gereğince üç kez 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin her iki kararı 5237 sayılı TCK'nin yürürlüğe girmesine bağlı uyarlama yargılamasına ilişkindir. Duruşmalı yapılması gerekirken, usul hükümlerine riayet edilmeksizin dosya üzerinden verilen ve esasen temyiz yasa yoluna tabi 13/06/2005 tarihli ilk uyarlama kararı hukuki geçerliliği haiz bir karardır.

Bu karar kaldırılmadan, mahkemenin aynı nedene dayalı, dosyanın ele alınıp bu kere duruşma açarak vermiş olduğu 01/12/2006 tarihli ikinci uyarlama kararının usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilmiştir.

Mahkemece, 13/06/2005 tarihli ilk uyarlama kararı gözetilerek, re'sen ele alınan dosyada "Hüküm kurulmasına yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken aynı zamanda mükerrer hükme sebebiyet verilerek yazılı biçimde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Bu durumda, Yüksek Dairenizin 12/04/2010 gün ve 2007/15725 Esas, 2010/4019 Karar sayılı, hükmün düzeltilerek onanmasına dair ilamına karşı, hükümlüler lehine itiraz yoluna gitme zorunluluğu doğmuştur.” şeklinde belirterek itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Hükümlüler ... ve ... hakkında yapılan uyarlama yargılamasında Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından dosya üzerinden 13/06/2005 gün ve 2001/286 Esas - 2003/44 sayılı Ek Kararıyla hükümlü ...'ün 5237 sayılı TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 4 yıl 2 ay hapis ve TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; hükümlü ...'nin ise 5237 sayılı TCK'nin 149, 150, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve TCK'nun 149, 150, 62. maddeleri gereğince iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Kararın temyiz davasına konu olduğu dikkate alınmadan itiraz yolunun açık olduğu belirtilerek hükümlülere tebliğ edildiği,

Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2005 gün ve 2005/817 Müt. kararıyla hükümlü ... tarafından yapılan itirazın reddine karar verilerek hükmün kesinleşmesinin sağlanıp hükümlüler ... ve Yılmaz Hünerli hakkında Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/06/2005 gün ve 2001/286 Esas – 2003/44 sayılı ek kararının infazına başlanıldığı,

Hükümlerin infazına devam edildiği aşamada; Anlaşılamayan bir nedenle Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce anılan dosya re'sen ele alınıp, duruşma açılıp yürütülen uyarlama yargılaması sonucunda 01/12/2006 gün ve 2001/286 Esas – 2003/44 sayılı ek kararı ile;

Hükümlü ...'ün 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c, 62. maddeleri gereğince üç kez 8 yıl 4 ay hapis cezası; aynı Kanunun 149/1-a, 62. maddeleri gereğince bir kez 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

Hükümlü ... hakkında ise; 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c, 62. maddeleri gereğince üç kez 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/12/2006 gün ve 2001/286 Esas – 2003/44 sayılı ek kararına karşı hükümlüler ... ve ... savunmanlarının açtığı temyiz davasını inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/04/2010 tarih ve 2007/15725 Esas - 2010/4019 sayılı kararıyla “onanarak” kesinleştiği, anlaşılmıştır.

Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrasına göre ister genel prensipler uyarınca duruşmalı yargılamada isterse de aykırı yöntemle evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilmiş bulunsun, sonraki lehe yasa nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında verilen hukuki kararlar hüküm niteliğinde olup, bu hükümlere karşı temyiz yasa yoluna başvurulabilecektir.

Öte yandan; yasa yollarına başvuru hakkına sahip olanların bu hakkı kullanırken yanlışlık yapabilecekleri ve/veya yanılabilecekleri dikkate alındığında kanun yolu veya merciinde yanılma ve/veya yanıltılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı kuralı ile birlikte değerlendirildiğinde;

Somut dosyaya dönecek olursak;

Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/06/2005 gün ve 2001/286 Esas - 2003/44 sayılı uyarlama kararına karşı temyiz dava yolunun açık olduğu, hükmün itiraz değil temyiz davasına konu olduğu, kanun yolundaki bu yanılmanın ise temyiz davası açma hakkını ortadan kaldırmayacağı, bu hali ile hükümlü ... ile ilgili temyiz dava yolu açık olup, hükümlü ... hakkında kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşen bir hüküm olup olağanüstü kanun yolu ile kaldırılmadan; aynı dosya üzerinden Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 01/12/2006 gün ve 2001/286 Esas – 2003/44 sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

Dairemizin 12/04/2010 gün ve 2007/15725 Esas, 2010/4019 Karar sayılı hükümlüler ... ve ... hakkında yağma suçlarından kurulan mahkumiyetlere ilişkin Onama ilamının KALDIRILMASINA,