Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1202 K.2019/4084

Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarih, 2017/220 Esas, 2018/219 sayılı kararı ile nitelikli yağma, özgürlüğü kısıtlama, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen hükme karşı, sanık ... ve savunmanı ile, sanık ... savunmanı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 27/09/2018 tarih, 2018/2804 Esas, 2018/1774 Karar sayılı "İstinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi" ve "İstinaf talebinin esastan reddi" kararı ile 03/12/2018 tarihli ek kararının sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilince sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddi kararının temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip güşüldü;

1-) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne dair istinaf isteminin "Esastan reddi" kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için, kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, bu suçtan verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf isteminin "Esastan Reddine" dair kurulan hükmün kesin olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 286/1-a-b ve 298/1. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin temyiz talebinin REDDİNE, 2-) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yağma suçundan kurulan beraat hükmüne dair "İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi" ve "Esastan reddi" kararı ile,

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme ilişkin temyiz istemin reddine dair 03.12.2018 tarihli ek karara,

Yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanıkların kullandıkları araçlarla, mağdurun aracının önünde ve arkasında durarak geçişini engelledikleri, sanık ...'in elindeki bıçakla katılanın üzerine yürüyerek araçtan indirip darp ettikten sonra zorla araca bindirdiği ve katılanı götürdükleri birçok yerde uzun süre darp ettiklerinin anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a,c,h bendlerine uyduğu halde, hüküm fıkrasında sadece TCK'nin 149/1-c bendinin gösterilmesi, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair "İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi" ve sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmüne dair "İstinaf isteminin esastan reddi" kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 03/12/2018 tarihli ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından,

sanık ... savunmanının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 27/06/2018 tarih, 2018/2804 Esas, 2018/1774 Karar sayılı "İstinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi" ve "Esastan reddi" kararı ile 03/12/2018 tarihli