Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1236 K.2020/5328

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Mağdur ... (Kaşali)’ın şikayetçi olmadığından kamu davasına katılma ve dolayısıyla yasa yollarına başvurma hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 315.maddesi gereğince mağdur ...’ın temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 15.10.2018 günlü ek karara karşı mağdur ...’ın; sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... ve müdafisinin; temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik eylemleri nedeniyle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi 28.01.2014 gün, 2013/254 esas ve 2014/30 sayılı kararı ile sanık hakkında her bir mağdur için ayrı ayrı 149/1-d, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis olmak üzere toplam 8 yıl 4 ay hapis cezası hükmü kurulduğu, sanık müdafinin temyizi üzerine.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.02.2018 gün, 2015/3392 esas ve 2018/1495 karar sayılı ilamı uyarınca, “Sanığın eyleminin bir bütün halinde tek bir konutta yağmaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gerekçesiyle ve CMUK 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek bozulmasına” karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

sanık hakkında ceza süresi itibariyle kazanılmış hak müessesesi uygulanırken, mağdurlar ... ve ...’a bozmadan önce yağmaya kalkışma suçundan ayrı ayrı hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının toplamı olan “8 yıl 4 ay” olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu bakımdan bozmadan sonra yargılamaya devam eden Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi 04.10.2018 gün, 2018/30 esas ve 2018/139 sayılı kararı ile, sanığın mahkumiyetinin 149/1-d, 35/2, 62. maddeleri uyarınca belirlenen “4 yıl 7 ay” hapis cezası olarak hükmedilmesi gerekirken CMUK 326/son maddesi uygulanmak suretiyle "4 yıl 2 ay" Hapis cezası verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.