Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1259 K.2019/4628

Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/49 Esas, 2017/322 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının CMK 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 18.05.2018 günlü ve 2018/594 Esas, 2018/989 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Sanıklar ... ve ... savunmanının hükmedilen cezanın türüne göre duruşma isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında mağdur ... ’a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan zamanaşımı içerisinde mahallinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h maddesi yanında aynı Yasanın 149/1-d maddesinden uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK.nin 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsil edilmesi’ biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 17/05/2018 gün ve 2018/594 Esas, 2018/989 Karar sayılı hükmünün, açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''Yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline'' ilişkin bölüm çıkarılarak,