Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1520 K.2020/520

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından da duruşmasız olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hükmedilen ceza süresine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında, yakınan ...’ye yönelik yağma ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ile ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanının duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ve sanık ... yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün bu kısmının tebliğname gibi ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, yakınan ...’ye yönelik yağma ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Yüksekova (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 14/10/2005 gün ve 2005/266 Esas, 2006/73 Karar sayılı ilâmında tekerrür uygulandığı anlaşılmakla, 5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesinin uygulanması bakımından sanık ...’nın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklar ..., ... ve ...’dan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçeleri ile sanık ... savunmanının duruşmada ileri sürdüğü itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu kısmının açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nin 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kısımların çıkartılması ve yerine “Sanıklar ..., ... ile ... için ayrı ayrı yapılan 4,5’er TL dâvetiye giderinin ve ortak olarak tüm sanıklar için yapılan giderden hisselerine düşen 1’er TL’nin 5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Hazine üzerinde bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi sureti ile,

diğer yönleri eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ilişkin oy birliği ile alınan karar 12.02.2020 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın katıldığı oturumda, sanık ... savunmanı Av. ...’nın yokluğunda ve sanık ... savunmanı Av. ...’ün yüzüne karşı açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.