Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/167 K.2019/955

Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.10.2017 gün 2012/374 Esas ve 2017/210 Karar sayılı ilamıyla, sanık ... hakkında, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf Kanun Yoluna başvurması üzerine; ...

Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nce duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu, “Hürriyeti tahdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden kesin olarak esastan reddine, yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden temyizi kabil” olmak üzere verilen 23.05.2018 gün 2018/691 Esas ve 2018/862 sayılı kararına karşı, sanık ... ve savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Hürriyeti tahdit suçundan verilen esastan red hükmünün, hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesi uyarınca kesin olduğu ve temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla; sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin CMK’nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçu nedeniyle, yerel mahkemece TCK'nin 149/1-d,h, 53. maddeleri uyarınca verilen 12 yıl hapis cezasına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucu duruşma açılarak TCK'nin 149/1-a-d-h, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla;

Alıkonulduğu süreçte mağdura ait telefonun sanık tarafından alınmasıyla suçun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nin 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.