Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1671 K.2021/1084

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın mağdurun ikamet ettiği eve girerek eşine ait olan bilezik, yüzük ve kol saatini aldığı esnada mağdur tarafından yakalandığı, bir süre boğuştukları ardından mağdurun, sanığın üzerine kapıyı kilitleyerek kaçmasına engel olduğu olayda, yağma suçunun, malın alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarih 2014/50 Esas, 2014/90 sayılı kararda sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1.b, 35, 62 maddeleri uyarınca 10 ay ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/1, 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,