Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1725 K.2019/3715

Hırsızlık suçundan sanıklar ...ve ...hakkında yapılan yargılama sonucunda, sanıkların TCK’nin 142/2-d, 143. maddelerinden mahkumiyetine ilişkin Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23/11/2006 tarih ve 2006/430 esas, 2006/851 sayılı hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 08/04/2013 gün, 2009/20350 Esas, 2013/7238 sayılı ilamı ile “Düzeltilerek onanması” yönündeki kararına karşı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 tarih ve KD-2019/9628 sayılı yazısı ile sanıkların eylemlerinin gece işlendiğine dair delil bulunmaması nedeniyle TCK’nin 143/1. maddesinin uygulanamaması gerektiği dolayısıyla verilen kararın bozulması yönünde itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08.05.2019 gün ve 2019/674 Esas-2019/7705 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2019 gün ve KD- 2019/9628 sayılı yazısı ile;

“Başsavcılığımız tarafından aynı sanıkların yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine verilen karar yönünden 2018/87433 sayılı tebliğname dosyası üzerinden inceleme yapılırken tesbit edilen hukuka aykırılık sebebiyle sanıklar lehine itiraz zorunluluğu doğmuş bulunmaktadır.

Yüksek Daire kararına karşı itiraz yasa yoluna başvurulmasının sebebi, sanıklar hakkında onanmış bulunan 5'er yıl 10'ar ay hapis cezasına ilişkin hükümde TCK'nin 143.maddesinin uygulanmasına yasal imkan bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamaya ve itiraza konu somut olay incelendiğinde, sanıkların suç tarihi olan 14/03/2006 tarihinde eşinin şehir dışında bulunduğu saatte çocuklarıya evde bulunan müştekinin evine girerek çantasındaki 150 TL para ile birlikte evin önünde park halinde bulunan aracın anahtarını aldıkları ve daha sonra da aracı çalarak başka bir araçtan çaldıkları sahte plakayı takmak suretiyle yine başka bir suçta kullandıkları yargılamalar sonucunda anlaşılmıştır.

Sanıklar ...ve ...hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık eylemleri sebebiyle önce Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2006 tarihli iddianamesiyle her iki sanık hakkında her iki müştekiye yönelik eylemler sebebiyle kamu davası açılmış bu iddianame ile Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesinin ilk olarak 2006/469 esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılama sonucu her iki sanığa müşteki ...'ye yönelik eylem sebebiyle 3 yıl 3 ay müşteki ... yönelik eylem sebebiyle ise 2 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

18.Asliye Ceza Mahkemesi'nin bu kararı sanıklardan ... yönünde temyiz edilmemiş, sanık ... yönünden ise temyiz edilerek Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 20/05/2013 tarih, 2010/16602 esas, 2013/12248 kara sayılı ilamı ile bozularak mahalline iade edilmiş ve bozmaya uyularak 2013/1002 esas üzerinden yapılan yargılama sonucunda, aynı mahkemece sanık ... yönünden 3 yıl ve 6 ay olarak iki ayrı müştekiye yönelik eylemler sebebiyle verilen cezalar Yargıtay 13.Ceza Dairesi'nin 14/09/2015 tarih, 2015/11697 esas, 2015/13609 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Ancak yine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2006 tarihli iddianamesiyle müşteki ...'na yönelik aynı eylem sebebiyle açılan kamu davasının Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesinde 2006/430 esas sayılı dosyası üzerinden iki sanık hakkında yapılan yargılama sonucu 5 er yıl 10 ar ay hapis cezası verilip bu cezalar da Yargıtay 6.Ceza Dairesi'nin 08/04/2013 tarih, 2009/20350 esas, 2013/7238 karar sayılı ilamı ile her iki sanık yönünden onanmıştır.

Bu yargılamalardan sonra sanıklar hakkında Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesi'ne yapılan başvurular ile yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilmiş ve sanık ... hakkındaki bozmaya uyularak verilen 3 yıl ve sanık ... hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen 3 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/469 esas ve 2013/1002 esas sayılı ilamların iptaline karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında Ankara 18.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kurulan 19/09/2007 tarihli ve 2006/469 esas, 2007 625 karar sayılı ilk hükmün sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 20/05/2013 tarih ve 2010/16602 esas, 2013/12248 karar sayılı ilamı ile TCK'nin 143.maddesi uygulanmasına yasal imkan bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş ve bu bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 2013/1002 yeni esas sayılı dosya üzerinden verilen hüküm Yargıtay 13.Ceza Dairesi tarafından 14/09/2015 tarih, 2015/11697 esas, 2015/13609 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Gerçekten de dosya incelendiğinde, müşteki beyanlarında eve kimsenin girdiğini farketmediğini, sabah saat 08.00 sularında evi kontrol ettiğinde çantasının ve daha sonra da aracın yerinde olmadığını gördüğünü belirttiği, sanıkların ise suçlamayı kabul etmediği olayda atılı suçun geceleyin işlendiğine dair delil bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanıklar hakkında TCK'nin 143.maddesinin uygulanması suretiyle kurulan hükmün BOZULMASINA karar verilmesi talebiyle sanıklar lehine olarak itiraz zorunluluğu doğmuş bulunmaktadır.

Açıklanan gerekçelerle;

Yüksek Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 08/04/2013 gün, 2009/20350 Esas, 2013/7238 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılarak, Ankara 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli, 2006/430 esas, 2006/851 karar sayılı hükmünün BOZULMASINA karar verilmesi, itiraz kabul edilmediği takdirde dosyanın itiraz incelemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına tevdii itirazen arz ve talep olunur.” denilerek Dairemizin kararına itiraz edilmekle;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 08/04/2013 gün, 2009/20350 Esas, 2013/7238 sayılı yağma suçuna yönelik “düzeltilerek onama” kararının KALDIRILMASINA;

3- Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki ...'nun aşamalarda; 15/03/2006 günü saat 01.00'de yattığını saat 05.00'de kalktığında salon penceresinin açık olduğunu gördüğünü hırsız girmiş olabileceğini düşünerek tüm odaları tek tek dolaştığını, şüpheli bir durum görmediği için yattığını, saat 08.30'da kalktığında masa üzerinde bulunan iki adet çantasının olmadığını fark edince polise haber verdiğini beyan etmiş olması nedeniyle hırsızlık, suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5237 sayılı TCY'nin 143/1. maddesiyle uygulama yapılması,