Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/1756 K.2019/4169

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

İstanbul 31.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 gün, 2018/273 esas ve 2018/335 karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanı ile yasal temsilcisinin, CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 15/10/2018 gün, 2018/4033 esas ve 2018/2219 karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, Dairemizin 27/02/2019 gün, 2019/200 Esas ve 2019/1221 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu; bozma kararı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu verilen 16/04/2019 gün, 2019/1070 esas, 2019/861 karar sayılı karara karşı, sanık savunmanı tarafından açılan temyiz davası üzerine,

temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlk derece mahkemesi verdiği hükümle; hem maddi meseleyi hem de hukuksal sorunları çözümler. İlk derece mahkemesinin CMK'nin 223/1. maddesine göre verdiği kararlar, hüküm olup bunlara karşı istinaf dava yoluna başvurulur. İstinaf davasına bakan bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesinde olduğu gibi hem maddi hemde hukuksal yönden dosyayı inceleyerek denetim yapar.

İstinaf davasına bakan bölge adliye mahkemesi gereğinde delilleri inceler ve esas hakkında yeni bir karar verebilir. Bölge adliye mahkemesinin olay yargılaması sonunda ve/veya dosya üzerinden yaptığı incelemede ilk derece mahkemesinin yanılgısını saptadığı takdirde ilk derece mahkemesinin hükmünü düzeltir ve esas hakkında karar verir. Bu karar ilk derece mahkemesinin hükmünü ortadan kaldıran ve infaza konu olacak karardır.

İşte bu yeni kararın CMK’ye göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları bünyesinde taşıması, bünyesinde noksan husus bırakmaması ve infaz sırasında karışıklığa meydan vermemesi gerekir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesine göre “Bütün mahkemelerin her türlü kararı gerekçeli olarak yazılmalıdır” ilkesi bölge adliye mahkemesi kararları bakımından da geçerlidir.

Yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren aykırı durumlar dışında ilk derece mahkemesinin iddia, savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamakla birlikte, ilk derece mahkemesinin saptanan yanılgısını ortadan kaldıracak şekilde bölge adliye mahkemesi tarafından kurulacak yeni hükümde de CMK’nin 230 ve 232. maddeleri uyarınca hüküm fıkrasında aynı kanunun 223. maddesine göre “Verilen kararın ne olduğu, uygulanan yasa maddeleri, tayin olunan ceza miktarı ve yasa yollarına başvurmanın olanaklı olup olmadığı”nın hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut dosyamıza gelince;

Dairemizin 27/02/2019 günlü, 2019/200 esas ve 2019/1221 sayılı “İstinaf incelemesine konu olan yerel mahkemenin 17.07.2018 tarihli oturumunda, sanık savunmanı hazır bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilerek 5271 sayılı CMK’nin 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması ve bu şekilde savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulması” gerekçesiyle verilen bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda “Sanık hakkında İstanbul 31.Ağır Ceza Mahkemesinin 17/07/2018 tarih, 2018/273 esas,

2018/335 karar sayılı hükmü ile mağdur ...’e karşı nitelikli yağma suçundan mahkumiyet hükümleri hakkındaki sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun CMK’nin 280/2. maddesi uyarınca esastan reddine” dair karar verilerek, infaza esas bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK’nin 223. maddesine aykırı davranılması,