Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/2019 K.2021/2420

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, sanık hakkında mükerrirlik uygulamasında daha ağır cezayı içeren Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2006 gün ve 2002/826-2006/202 sayılı kararı ile 6 yıl hapis cezasına ait ilamın uygulanması gerektiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/11/2006 tarih ve 2006/355-774 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dâhil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilen 16,00 TL yargılama giderinin, 2 olan sanık sayısına eşit bölündüğünde 20,00 TL’den az olduğu gözetilmeden, sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,