Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/228 K.2019/3452

Mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İSTANBUL Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/06/2014 gün ve 2013/308 E. 2014/188 K. sayılı hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 22/03/2018 gün 2015/4332 Esas-2018/2099 Karar sayı ile;

“Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarına göre; sanığın 20 TL parasını aldığını belirtmiş olmasına karşın, bu paranın ne şekilde ve üzerinde bulunan paranın tamamını mı aldığı hususlarının açıklatılarak, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, sanık hakkında TCK'nin 150/2. maddesinin uygulanabilirliğinin değerlendirme ve tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 gün ve 2018/166 E. 2018/352 K. sayılı kararı ile;

'Daha az cezayı gerektiren hal' başlıklı TCK madde 150/2’ye göre, “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir” denilerek net bir şekilde suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığının ceza indirimine neden olabileceğini ifade edilmiştir. Bu değer azlığı günün şartlarına göre belirlenmesi gereken objektif azlıktır. Yağma konusunun günün ekonomik koşulları ve alım gücü dikkate alındığında az olarak kabul edilmesi halinde TCK'nin 150/2 maddesi hükmündeki indirimin uygulanması gerekmektedir.

SSÇ'nin eylemi TCK'nin madde 148'de düzenlenen basit yağma suçunu oluşturup, suça konu para miktarı 20 TL olup, ''Malın değerinin azlığı'' hususunu değerlendireceğimiz tarih ise, suç tarihi olan 29.06.2013'tür. Suç yılı olan 2013 yılının ekonomik koşulları ve alım gücü dikkate alındığında ve suç tarihi itibariyle çocuk olan mağdura yine çocuk yaştaki SSÇ tarafından eylemin gerçekleştirilmiş olması, diğer bir anlatımla, eylemin taraflarının çocuk olması gözönünde bulundurulduğunda, suç konusu olan 20 TL'nin, suç tarihindeki değeri, ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü gözetildiğinde, kanaatimizce 5237 sayılı TCK'nin 150/2'nci maddesinde öngörülen 'değerin azlığı' kavramının üzerinde bir değere sahip olduğunun kabulü gerekmektedir.

Ayrıca dava dosyamıza konu somut olayda, mağdur üzerinde arzu ettiği manevi cebri gerçekleştirdiği anlaşılan SSÇ'nin amaçladığı sonuç, bu manevi cebri kullanarak kendisi açısından maddi kazanç elde etmektir. Başka bir anlatımla, mağdurdan aldığı 20 TL parayı zaruri bir ihtiyaç sebebiyle aldığına ilişkin dosyaya yansımış bir vakıa yahut sebep-sonuç ilişkisi bulunmamaktadır. Hal böyle iken, suç tarihi ve dosya kapsamı itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 150/2'nci maddesinin uygulanma ihtimali sebebiyle bir değerlendirme yapma gereği bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2015/4332 Esas, 2018/2099 Karar sayılı 22/03/2018 tarihli bozma ilâmına karşı mahkememiz gerekçesi ve bu gerekçeye dayalı 2013/308 Esas, 2014/188 Karar sayılı ve 12/06/2014 tarihli hükmün yerinde olduğu değerlendirildiğinden, bozma kararından farklı düşünülmüş ve DİRENME kararı verilmesi” gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Bozma" istekli 08/01/2019 gün ve 2018/94735 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluş ve dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 gün ve 2018/166 E. 2018/352 K. sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görüldüğünden;

''Dairemizin 22/03/2018 gün ve 2015/4332 Esas-2018/2099 Karar sayılı bozma kararının'' kaldırılmasına;