Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/549 K.2019/1907

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2013 gün, 2013/1375 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı tehdit suçundan madde 106/1, 1. cümle; mağdurlar ... ve ...’ya karşı yağma suçundan 149/1-a-c; tehdit suçundan 106/1.

(1.cümle) mala zarar verme suçundan 151/1. maddesi uyarınca, ruhsatsız silah bulundurmak suçundan ise 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/341 Esasına kayıtlı olarak açılan davanın yürütülen yargılaması sonucunda, 23.02.2015 gün, 2015/25 sayılı karar ile sanık hakkında mağdur ...’e karşı tehdit suçundan “106/1.1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL”; ruhsatsız silah bulundurmak suçundan “6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi, 5237 sayılı Yasanın 62. ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.500,00 TL adli para cezası”;

mağdurlar ... ve ...’ya karşı yağma suçundan “karar verilmesine yer olmadığına”, tehdit ve mala zarar verme suçundan “beraat” kararı verildiği, sanık ... savunmanının 24.02.2015 tarihli müddeti muhafaza dilekçesi ile sanık ... hakkında “tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine” karşı temyiz davası açtığı, gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden sonra sunduğu 27.05.2015 tarihli gerekçeli temyiz lahiyasının konu başlıklı kısmında “mahkumiyet hükmünün sanık lehine bozulması”, sonuç ve talep başlıklı kısmında “sunulu ve resen nazara alınacak sair nedenlerle;

sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık lehine bozulmasına karar verilmesini” belirtip, açıklamalar başlıklı kısmın 6. maddesinde ise “sanık yönünden verilen yağma suçlaması ile beraat hükmü

verilmesi gerekirken sanık hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar hukuki değildir” şeklinde açıklamada bulunarak bu yönde de istemini genişletildiği anlaşılmış ise de; müddeti muhafaza ile açılan temyiz davasının gerekçeli temyiz dilekçesi ile genişletilemeyeceği, böyle bir yol ve yöntemle yeni temyiz davası açılamayacağı dikkate alındığında; sanık ... savunmanının açtığı temyiz davasının, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olduğu kabul edilip sanık hakkında yağma suçundan “karar verilmesine yer olmadığına” yönelik itirazları ise süresinden sonra ve sanıktan artı bir hukuki menfaat de içermediğinden, bu yöndeki sanık savunmanının vaki temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık 5237 sayılı TCK’nin 50/1. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde, hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, sanık hakkında “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına dönüştürüleceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde