Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/613 K.2019/3487

Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esas, 2017/301 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanıklar ... ve ... savunmanlarının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 14.09.2018 gün, 2018/3363 Esas. 2018/1263 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanıklar savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

I) Sanık ...’ın mağdur ...’na yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savumanının temyiz itirazlarının reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 2018/3363 Esas, 2018/1263 Karar sayılı esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ...’in mağdur ...’na yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/322 Esas- 2015/224 sayılı kararında, sanık ...’in fiili işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında; bu ilamın TCK'nin 58/5. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 14.09.2018 gün ve 2018/3363 Esas ve 2018/1263 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,