Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/992 K.2019/3169

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/355 esas ve 2018/347 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.12.2018 gün, 2018/2211 esas ve 2018/2402 karar sayılı "Esastan red" kararına karşı sanık savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinde düzenlenen yağma suçu 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezasını gerektirecek şekilde yaptırıma bağlanmıştır.

Temel cezasının belirlenmesine ilişkin ilkeler ise 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesinde;

Hakim somut olayda;

1-Suçun işleniş biçimi, 2- Suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, 3- Suçun işlendiği zaman ve yer, 4- Suçun konusunun önem ve değeri, 5- Meydana gelen zarar ile tehlikenin ağırlığı, 6- Failin kasıt veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, 7- Failin güttüğü amaç ve saik,

Göz önünde bulundurularak ''İşlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı oranında temel cezayı belirler'' şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK'nin ''Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi'' başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki ''Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbiri hükmolunur'' biçimindeki düzenleme ile de; işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbiri arasında ''Orantı'' bulunması gerektiğini vurgulanmıştır.

Kanun koyucu cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hakime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir.

Hal böyle olunca;

Hakimin temel cezayı belirlerken, dayandığı gerekçe TCK'nin 61/1. maddesine uygun olarak dosyaya yansıyan bilgi ve belgeleri isabetli değerlendirdiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında; suç tarihi itibariyle 8 haftalık hamile olan mağduru gece vakti evine giderken takip eden sanığın, mağdurun konutuna gireceği sırada arkasından gelip darp etmek suretiyle boynundaki altın kolyelerini alarak kaçtığı, mağdurun olaydan sonra hastaneye kaldırılıp daha sonra taburcu edildiği ve 22.09.2017 günü hastaneye başvurması üzerine kürtaj yapıldığı,

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’nın 21.05.2018 günlü raporunda mağdurun “10 gün sonra saptanan düşük/gebelik kaybının tam olarak ne zaman gerçekleştiği, olay gününe ait bir hususiyet olup olmadığı konularında kesin bir yargıya varılamayacağının” belirtildiği, sanığın ise tüm aşamalarda suçlamayı kabul edip mağdurun hamile olduğunu bilmediğini ileri sürmesi karşısında.

TCK'nin 149/1. maddesinin 1. fıkrasının (d) ve (h) bentleri kapsamında yağma suçunu işleyen sanık hakkında adalet, hak ve nesafet kuralları ve 5237 sayılı TCK'nin 3/1. maddesinde düzenlenen “Orantılılık” ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde yerinde ve yeterli olmayacak gerekçe ile temel cezanın en üst hadden tayini,