KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/10064 E., 2021/3336 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,
Katılan ...’un vefat ettiği, tek yasal mirasçısı olan oğlu ...’in 20.01.2016 tarihli celsede suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında katılan sıfatını kazanmayan müştekinin kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen kararlara karşı müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezası ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
3- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen kararlara karşı müdafiilerinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. ve 116/1, 119/1-c, 31/3 maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının suç tarihi olan 09/11/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/10064, K. 2021/3336, 25 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama