Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/10616 K.2021/12783

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçu yönünden 25/04/2016 tarihli temyiz itirazının reddine dair ek kararın incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen, 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, ....Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.04.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmeyip, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak reddiyle, ek kararın ONANMASINA,

II- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde

Suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa’nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 31/03/2015 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Nitelikli hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5395 sayılı Yasa’nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,