Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/10936 K.2021/8292

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlık eyleminin içinde bekçi kulübesinin de bulunduğu etrafı telle çevrili otopark sahasında işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2-Güvenlik kamera kayıtlarına göre saptanan olay saatinin gece zaman diliminde kaldığının ve gece vakti işlenen eylem nedeniyle TCK'nın 143 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,