KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/11124 E., 2021/4480 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf isteminin esastan reddi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin suç vasfına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, değer azlığı nedeni ile indirim sebeplerinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gece vakti sanık ...’un yüzünü boynundaki bere ile gizleyerek, katılanı darp edip tehdit etmek suretiyle çantasını alıp olay yerinden kaçmaya başladığı, katılanın seslerini duyan çevredeki vatandaşların takibinden kurtulmak için de aldığı çantayı atarak kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında değer azlığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, yine sanık hakkında 62. madde nedeni ile indirim uygulandığı, verilen ceza miktarlarına göre de sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu itibarla sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/11124, K. 2021/4480, 11 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama