Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/11160 K.2021/13898

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet kararında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü uyarınca,

sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alınacağının kararda açıkça gösterilmesi gerekirken birden fazla ilamın tekerrüre esas olarak gösterilmiş olması, bu hususların infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında her bir mahkumiyet kararı için 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması gerektiği halde hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.