Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/11209 K.2021/15976

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı tayin edilen 1.860 ve 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ...’ın temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-)Sanık ... hakkında hakaret, kasten yaralama, tehdit suçlarından, sanık ... hakkında ise tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Sanıklar hakkında düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.02.2014 tarihli iddianamesinde her birinin tehdit suçundan üç kez cezalandırılmasının talep edildiği ve yerel mahkemece sanık ...’e son celsede 106/2-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.