Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1130 K.2020/1958

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/1237 Esas, 2019/825 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında yağma ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet; yağma suçundan beraat kararlarına karşı, sanıklar savunmanları ile katılan vekilinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucu verilen 30/10/2019 gün, 2019/4018-2637 Karar sayılı "Kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik kesin olarak esastan red- yağma suçundan kurulan sanık ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat kararlarının kaldırılarak her iki sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması" kararlarına karşı, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine,

temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Sanık ... savunmanının temyiz itirazının incelenmesinde

Sanık savunmanının Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi hükmünü yasal süre içerisinde temyiz ettiği, ancak sanık ...’un sonradan göndermiş olduğu 07.04.2020 tarihli dilekçesi ile almış olduğu 9 sene 2 ay hapis cezasının Yargıtay aşaması görmeden onaylanmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında; temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının, hükmün niteliği, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle kesin ve temyiz edilemez olduğundan, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a-b ve 298/1. maddeleri uyarınca REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...’in annesi ....’ın katılanın zararını gidermek amacıyla ilk derece mahkemesince hüküm kurulmadan önce katılan adına PTT kanalıyla havale gönderdiğinin, katılanın son celse alınan beyanında “Benim zararın giderildiğinden haberim yoktur” dediğinin anlaşılması karşısında, zararın giderilip giderilmediği hususunun netleştirilerek, sonucuna göre TCK’nin 168. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,