KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/1135 E., 2020/2234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, Sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/66 Esas, 2019/131 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... ve savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 07/05/2019 gün ve 2019/1178 Esas, 2019/1549 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık ... ve savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay günü katılana, bisküvinin arasında uyku ilacı ve çay ikram edip, katılanın kendisinden geçmesini sağlayan ve bu şekilde üzerindeki parayı yağmaladığı kabul edilen sanığın eyleminde; katılanın, içirilen maddenin etkisi ile kendisini bilemeyecek ve savunamayacak hale getirildiği ve sanığın yarattığı bu durumun etkisi ile yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 148/3. maddesi yollamasıyla yağma suçundaki cebir unsurunu oluşturduğu, bu haliyle yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (e) bendi ile uygulama yapılması;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/1135, K. 2020/2234, 24 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama