Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1137 K.2020/2527

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2009 tarihli hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2015 günlü, 2012/21386 Esas ve 2015/38309 Karar sayılı ilamı ile bozma yolundaki kararı üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli hükmünün, sanık ... ve sanıklar savunmanlarınca temyizi üzerine Dairemizin 07.11.2018 günlü, 2016/3496 Esas ve 2018/6623 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında mağdurlar ... ,

..., ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yolundaki kararı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2020 günlü ve KD-2020/21108 sayılı yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2020 günlü ve KD-2020/21108 sayılı yazılarında özetle;

"Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'yı yağmaladıkları iddiasıyla kamu davası açılmış, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi 04/11/2009 günlü, 2009/20-356 Esas-Karar sayılı ilamıyla, sanıkların eylemlerini dolandırıcılık olarak nitelendirerek, sanıkların basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmalarına karar vermiştir.

Bu kararın sanık ... savunmanı ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi 10/03/2015 günlü, 2012/21386 esas, 2015/38309 karar sayılı ilamında, CMK'nin 152/1. maddeye aykırılık nedeniyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Bozma kararı sonrası Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yeniden yargılama yapılmış, yargılama sonrası eylemin nitelikli yağma suçunu ihlal ettiği kabul edilmiş ve Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi 29/12/2015 günlü, 2015/181-518 Esas-Karar sayılı ilamıyla, sanıkların nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi 07/11/2018 günlü, 2016/3496 Esas, 2018/6623 Karar sayılı ilamıyla, mahkumiyet hükmünü mağdurlar ..., ve ... yönünden onamış; mağdur ... yönünden hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız ile Yargıtay 6. Ceza Dairesi arasında itiraza neden olan konu, 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesi (CMK md. 307/2 )'nin uygulanması ile ilgilidir. Bilindiği üzere 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesi "Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." hükmünü içermektedir ve sanığın savunma hakkını yakından ilgilendirmektedir.

Yukarıda kısaca belirtildiği üzere, sanıklar hakkında Mersin 2.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04/11/2009 günlü, 2009/20-356 Esas-Karar sayılı ilamla, basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmişse de; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararı sonrası yapılan yargılamada sanıkların nitelikli yağma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

CMUK'un 326/2 md.si uyarınca, daha ağır bir cezaya çarptırılan sanıkların, duruşmada dinlenmeleri gerekirdi. Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma sonrası yaptığı 24/06/2015, 20/10/2015, 11/12/2015 ve 29/12/2015 günlü duruşmalarda sanıklar ... ve ... hazır edilerek ifadeleri alınmış ise de, sanık ... adreslerinde bulunamadığı için dinlenememiş ve ...'ın savunmanının beyanıyla yetinilmiş, CMUK'un 326/2. maddesine aykırı davranılmıştır. Yasaya aykırı uygulamaya rağmen sanıkların nitelikli yağma suçundan aldıkları cezalar, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07/11/2018 gün, 2016/3496 Esas, 2018/6623 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu nedenle sanığın savunma hakkının korunması bakımından, emredici bir düzenleme olan CMUK'un 326/2. maddesine aykırılık nedeniyle, CMK'nin 308. maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07/11/2018 gün ve 2016/3496 Esas, 2018/6623 Karar sayılı onama kararının tüm sanıklar yönünden KALDIRILMASINA,

3-Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarih ve 2015/181-518 Esas-Karar sayılı ilamının BOZULMASINA,

4-İtirazımız yerinde görülmediği takdirde dosyanın incelenmek üzere, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma sonrası yaptığı 24/06/2015, 20/10/2015, 11/12/2015 ve 29/12/2015 günlü celselerinde, sanıklar ... ve ... hazır edilerek ifadeleri alınmış ise de, sanık ...'ın adreslerinde bulunamadığı için dinlenemediği ve savunmanının beyanıyla yetinildiği dikkate alındığında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... yönünden itirazı yerinde olduğu anlaşılmakla;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 07/11/2018 günlü ve 2016/3496 Esas, 2018/6623 Karar sayılı ilamının diğer yönlerinin korunmasına,

Ancak;

Sanık ... hakkında yakınanlar ..., ... ve ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nin 307/2. maddesinde yer alan "... Ancak sanık hakkında verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, sanık ...'ın bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle, anılan yasa maddesine aykırı davranılması,