Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1155 K.2020/1430

Sanık ...'ın mağdur ...’a yönelik işlediği yağma suçundan dolayı İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 gün, 2015/233 Esas ve 2018/199 sayılı kararıyla, TCK'nin 149/1-a, d bendleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık savunmanının istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarih, 2018/2302 Esas ve 2018/2164 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın da sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.05.2019 gün ve 2019/1223 Esas, 2019/2863 sayılı kararı ile.

"İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen karar 23.11.2018 tarihinde sanık ... savunmanına tebliğ edilmesine karşın, sanık savunmanının CMK’nin 291/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 11.12.2018 tarihinde sunduğu dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak reddine" karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2020 gün ve KD-2019/59633 sayılı yazıları ile Dairemizin anılan kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulduğu,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.04.2020 gün ve KD-2019/59633 sayılı yazısı ile;

“Bu dosya hakkındaki itiraz nedeni, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2018 Tarih 2018/2302-2164 Esas-Karar sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı başvurulan temyiz isteminin, UYAP kayıtlarında yapılan kontrolde kararın sanık müdafiine 23/11/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiince yasal süresi olan 07/12/2018 tarihinde temyiz edilmiş olmasına rağmen temyizin 11/12/2018 tarihi kabul edilerek başvurunun reddine karar verilmesidir.

Bu itibarla, Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08/09/2019 gün ve 2019/1223-2863 Esas-Karar sayılı temyizin reddi kararının kaldırılarak, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2018 Tarih 2018/2302-2164 Esas-Karar sayılı kararının ONANMASI istemiyle anılan karara itiraz edilmiştir.” denilerek Dairemizin kararına itiraz edilmekle;

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı CMK'nin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Uyaptan yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.11.2018 Tarih 2018/2302 Esas ve 2018/ 2164 sayılı kararın sanık ... savunmanına 23/11/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık savunmanının, temyiz dilekçesini 07.12.2018 günü, saat 13.49 da elektronik imza ile imzalayıp UYAP yolu ile gönderdiği, 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 95. maddesi ile 5271 sayılı Yasanın 38. maddesine eklenen elektronik işlemler başlıklı 38/A maddesinin 9. fıkrasında, "Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter" hükmü dikkate alınarak, sanık savunmanının temyiz dilekçesini yasal süre içerisinde UYAP ortamında gönderdiği, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 08.05.2019 gün ve 2019/1223 Esas, 2019/2863 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına,

3-Sanık ... hakkında, yağma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/233 Esas ve 2018/199 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 09.11.2018 gün, 2018/2302 Esas ve 2018/2164 Karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan red" kararına karşı sanık ... savunmanınca usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin başkan ve üyelerinin isimlerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması kanuna aykırı ise de; yerinde eklenilerek düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle, anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.