Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1247 K.2020/2422

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/425 Esas, 2019/32 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, o yer Cumhuriyet Savcısı, Talep Edenler ... ve ... vekili, katılan ... vekili, sanıklar ..., ..., ..., ... ile ... savunmanlarının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 13/03/2019 gün ve 2019/795 Esas, 2019/537 Karar sayılı "Esastan red" kararı, sanıklar ..., ..., ... ile ... savunmanları tarafından duruşmasız, sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre, tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda; sanıklar ..., ..., ... ile ... yönünden duruşmasız; sanık ... yönünden duruşmalı olarak,

temyiz dilekçelerinde ve duruşmada hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular, CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. I) Sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında nitelikli yağmadan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı açılan temyiz davasının incelemesinde;

Sanık ... savunmanının, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmü yasal süresinde temyiz etmesine müteakip sanık ...'nun hükümlü bulunduğu cezaevinden gönderdiği 11.07.2019 tarihli dilekçesi ile "Dosyamın Yargıtay'da incelenmesinden feragat ediyor, dosyamın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ediyorum, mükerrirlere özgü infaz rejimine zemin teşkil eden İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/220 Esas sayılı dosyasında verilen 5 yıl hapis kararı zamanaşımı nedeniyle bozulmuştur, bu sebeple normal infaz rejiminin tarafıma uygulanarak cezamın onaylanmasını arz ve talep ederim" şeklinde,

14.11.2019 tarihli dilekçesi ile "Cezamın onaylanmasını talep ederim, temyiz talebimden vazgeçiyorum." şeklinde, 15.11.2019 tarihli dilekçesi ile " ...mükerrirlere özgü infaz rejimine zemin teşkil eden örgüt üyeliğinden almış olduğu 5 yıl ceza dairesi tarafından bozulmuş olup zamanaşımına uğradığı için tekrar dava açılmasına yer olmadığı kararı verildiğinden, mükerrirle ilgili kararınız mağduriyetime sebep olmaması için düzeltmenizi arz ve talep ederim." şeklinde beyanlarda bulunduğu anlaşılmakla, sanığın bu istemlerinin temyizden vazgeçme iradesini taşımadığı kabul edildiğinden,

tebliğnamede sanık ... hakkında temyizden vazgeçme sebebiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın diğer sanıkları suça azmettirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 38/1. maddesi uyarınca azmettiren olarak eyleme katıldığı gözetilmeden, yardım eden sıfatı ile sorumlu olduğu gerekçesi ile aynı Yasanın 39. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ile ... haklarında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar ..., ..., ... ile ... savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1.maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/03/2019 gün ve 2019/795 Esas, 2019/537 Karar sayılı "İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi” hükmünün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında nitelikli yağmadan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı açılan temyiz davasının incelemesine gelince;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanığa yükletilen dava konusu eylemin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmaya ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanık tarafından işlendiği,

Soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmanın incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği, duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, cezaların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/41-90 sayılı kararındaki 10 ay erteli hapis cezasının uyaptan yapılan incelemesinde, suç tarihinden sonra 03/04/2018 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde koşulları bulunan İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/585 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararına konu olan karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden duruşmalı incelemesi yapılan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 13/03/2019 gün ve 2019/795 Esas, 2019/537 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün isteme aykırı olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından;

tekerrür ile ilgili bölümden "Sanıklardan ...'nin İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihinde kesinleşen 2017/41 Esas, 2018/90 karar sayılı ilamı ile TCK'nin 163/3, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükümlü oluşları nedeniyle ayrı ayrı mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," cümlesi çıkarılarak,

yerine “Sanıklardan ...'nin İstanbul Anadolu 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2015 tarihinde kesinleşen 2014/585 Esas, 2015/282 karar sayılı ilamı ile TCK'nin 163/3, 62. maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis cezasına hükümlü oluşları nedeniyle ayrı ayrı mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine," cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK’nin 7165 sayılı kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine,