Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1280 K.2020/2580

Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2019 gün, 2019/92 Esas, 2019/482 Karar sayılı ilamı ile nitelikli yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 17.01.2020 gün, 2020/56 Esas, 2020/113 Karar sayılı "Düzeltilerek İstinaf talebinin esastan reddi '' ile 'Beraat' kararlarına karşı, sanıklar savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hukuka aykırılıklar CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 17.01.2019 gün, 2020/56 Esas, 2020/113 Karar sayılı düzeltilerek esastan red hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanıklar ... ve ... savunmanının beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan, vekalet ücreti hakkındaki istemine ilişkin sınırlı yapılan temyiz incelemesinde;

Beraat eden ve kendilerini Avukat ... ile temsil ettiren sanıklar ... ve ... yararına, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. madde ve fıkrası uyarınca ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından ''Hüküm sonrası vekalet sunan ve duruşmalara katılmamış olan vekaletnameli müdafi lehine vekalet ücretine hükmolunmasına yer olmadığına'' cümlesi çıkartılarak yerine “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.madde ve fıkrası uyarınca 6810 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklar ... ve ...'ya verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304.maddesi gereğince, dosyanın Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,