Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/1319 K.2020/3413

Ünye Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.05.2019 gün ve 2019/29 – 2019/158 sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan verilen mahkumiyet ve mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına karşı, sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılan vekilinin, 5271 sayılı CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nce dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu, 05.07.2019 gün ve 2019/2944 – 2019/2001 karar sayılı yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı temyiz yasa yolu açık olmak üzere, mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına karşı ise kesin olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılan vekilince usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine,

temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular 5271 sayılı CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Karar başlığında suç tarihinin 30.08.2018 yerine 03.09.2018 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak değerlendirilip; 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... savunmanı 23.07.2019 günlü dilekçe ile yasal süresinde temyiz etmesine müteakip sanık ...’nın tutuklu bulunduğu cezaevinden gönderdiği 29.06.2020 ve 02.09.2020 tarihli dilekçeleri ile cezasının “Onaylanmasını” istediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’nın bu isteminin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edildiğinden, sanık ... savunmanının temyiz itirazları inceleme dışı bırakılarak sanık ... savunmanı ile katılan vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

I-) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında verilen esastan red hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığından, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nce duruşmasız yapılan inceleme sonucu verilen 05.07.2019 gün ve 2019/2944 Esas, 2019/2001 Karar sayılı hükmünün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları ise yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/07/2013 gün ve 2013/202 - 2013/44 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nin 106/1 – 1.cümle kapsamındaki ‘’tehdit’’ suçunun, 24.11.2016 gün ve 6763 sayılı Yasanın 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesinde yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunmaması dikkate alındığında; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,