KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/1694 E., 2020/3675 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
Karar Metni
429 kelime·2 dk okuma
Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/478 Esas, 2020/24 sayılı kararı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ve savunmanının CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 27.02.2020 günlü ve 2020/565 Esas, 2020/503 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;
I- Sanık hakkında katılan/mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 2020/565 Esas, 2020/503 Karar sayılı “Esastan red” hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında katılan/mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, katılan/mağdur ...'ın cep telefonunu aldıktan sonra beğenmeyip katılana iade ettiğinin anlaşılması karşısında; katılana, soruşturma evresindeki kısmi iade nedeniyle sanık hakkında bu suçtan TCK'nin 168/1. maddesinin uygulanmasına muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nin 168/1-3. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2- 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından, yeniden takdiri lüzumu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/1694, K. 2020/3675, 2 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama