Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2088 K.2021/12970

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Beraat hükümlerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması olanaklı bulunmadığından, katılanlar vekillerinin bu konudaki taleplerinin 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİ;

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat, sanıklar ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında özel belgede sahtecilik, sanıklar ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan beraat kararlarında, on yıl veya daha az hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların ve ilk derece mahkemesinde verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının 5271 sayılı CMK 298 ve 286/2-b, g maddeleri uyarınca temyizi olanaklı bulunmadığından,

b-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde ise, hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde, ilk derece mahkemesince verilen 5 yıl ve daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları 5271 sayılı CMK’nın 298 ve 286/2.a maddeleri uyarınca temyizi mümkün olmadığından,

Yukarıda açıklanan (a-b) bentleri kapsamındaki nedenlerle, BAM Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar ... ve ... vekillleri ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz taleplerinin REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçlarından kurulan beraat, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ... ve ...’a yönelik nitelikli yağma suçuna yardım etme suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan istinaf mahkemesince kurulan beraat hükmünde, suçun adının “açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik” yerine “hırsızlık” yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Cumhuriyet savcısı ile Katılanlar ... ve ... vekillleri ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sebeplere yönelik incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, BAM Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar ... ve ... vekillleri ile katılanlar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik, nitelikli yağma suçuna azmettirme, açığa imzanın kötüye kullanılması suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat ve taşınmazlar üzerindeki tedbirin kaldırılmasına ilişkin istinaf hükmünün temyiz incelenmesinde;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi “Sanığın ölümü hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir. Ancak, niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddî menfaatler hakkında davaya

devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir.’’, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi ise, ‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.’’ şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, sanığın veya hükümlünün ölümü, ceza ve infaz ilişkisini sona erdiren doğal bir sebeptir. Çağdaş ceza hukuklarında suç faili olabilmek için iki şarta ihtiyaç vardır. Bunlardan birisi insan olmak, diğeri ise hayatta bulunmak yani sağ olmaktır. Ölüm ikinci şartı ortadan kaldırdığından, ölen kimsenin suçun faili sayılmasına ve dolayısıyla ölen kişi ile devlet arasında ceza ve infaz ilişkisi kurulmasına, kurulmuş ise sürdürülmesine imkan yoktur.

Kısacası ölüm bir yargılama şartı olup temyiz dilekçesinde belirtilmese ya da CMK’nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık halleri veya temyiz kanun yolunu düzenleyen diğer maddeler arasında bozma sebebi olarak düzenlenmese de temyizde hukukilik denetimi yapan Yargıtayca sanığın ya da hükümlünün ölümü halinde hükmün bu sebepten bozulabileceği kanaatine varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın hüküm tarihinden sonra 14.04.2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,